Van letters naar een zin.

bol.comLetters, je weet wel. Die dingen, meestal zwart, als je in de krant vind, onderaan een film, meestal wit. Naast plaatjes- op kaartjes en op borden langs de weg. In een boek- Maar wacht eens even. Laat dat laatste nou net hetgeen zijn waar ik het voorlopig over ga hebben.

Ik heb ondertussen al aardig wat verhalen gelezen. Over fantasie werelden, waar er helden bestaan die elkaar tot de dood bevechten. Detectives welke de ene moord zaak na de andere oplossen door slechts een enkel vliegje welke toevallig in een weggerotte banaan verstopt zat. Buitenaardse wezens, die van verder komen dan dat wij ooit zouden kunnen zien. Verhalen welke geschreven worden door auteurs, komedies, jan met de pet, oorlogshelden, doctoren. Iedereen heeft wat te vertellen. Een verhaal is toch iets prachtigs om te lezen, om te vertellen, maar bovenal om te verzinnen. Het word tijd dat ik ook een verhaal ga schrijven. Een verhaal over helden en slechteriken, welke reizen door onvergetelijke nieuwe werelden. Grote groepen vechten met elkaar op de meest uitgestreken vlaktes. Midden in het verhaal een twist, een andere kant uit, een schijnbeweging. Van de hoofdpersoon, niet één maar misschien wel vier of honderden. Squareders, zo ga ik ze noemen. De vijand, sluw en doortrapt. Uit op wraak om er zelf beter van te worden. De overheid misschien? Nee dat is misschien te simpel. Een geheime overheid, dat zou kunnen. Enkel is dat nogal Cliché. De overheid is slechts personeel van een staat, een organisatie om een fabriek, lees land, draaiende te houden. Om te beschermen in tijden van oorlog. Personeel zei ik? Het Personeel, in plaats van de overheid… Zo bedacht ik de eerste bladzijden van een verhaal.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.